Metoda

  • Opublikowano: 20/02/2015

Nasze lekcje odbywają się z dala od szkolnej ławki. Wychodzimy ze szkoły, żeby obejrzeć taki świat, którego można dotknąć, posłuchać, powąchać, zbadać samemu. Motywujemy młodzież do stawiania pytań i podejmowania samodzielnych prób udzielenia na nie odpowiedzi – nie przy pomocy podręcznika, ale dzięki obserwacji, oraz w rozmowie z prowadzącym zajęcia, i przy ostrożnym użyciu przewodników terenowych. Prowadzący nie występuje w roli wszystkowiedzącego nauczyciela podającego wiedzę lub wykonującego eksperymenty, ale towarzyszy i wspomaga ucznia w jego pracy badawczej. Zadaje podchwytliwe pytania, nie podaje gotowych wyjaśnień. Metoda ta pozwala uczniom poczuć swobodę myślenia, nieodłączny element pracy naukowca, którego tak często brakuje zajęciom szkolnym. Terenowe badania pozwalają na kontakt z rzeczywistością przeważnie nieznaną, ale dość łatwo poznawalną (często nie wymagającą specjalistycznego sprzętu lub użycia skomplikowanej terminologii), dzięki czemu uczniowie mogą przekonać się, że są w stanie sami stawiać hipotezy i poznawać świat. Natomiast dla nauczycieli taki tryb funkcjonowania stwarza szansę na przezwyciężenie rutyny. Praca odbywa się w grupach zadaniowych, które własnoręcznie zbierają okazy, prowadzą obserwacje (w laboratorium i w terenie), planują i samodzielne wykonują eksperymenty, a na koniec – prezentują reszcie klasy swoje wyniki - uczymy współpracy i unikania konfliktów.

Nasze wyjazdy stwarzają sytuację sprzyjającą poznawaniu świata nie w teorii, lub za pośrednictwem modeli lub mediów elektronicznych, ale w rzeczywistości, sprawdzenia na własnej skórze. Dlatego proponowane wyjazdy tworzą edukacyjną całość, gdzie przedmiotem badania nie jest tylko otaczający świat, ale i sam człowiek. Bardzo ważnym aspektem wyjazdu jest doświadczanie innego, nie-miejskiego trybu życia. Uczniowie i uczennice biorą aktywny udział we wszystkich pracach domowych (zbieranie opału, gotowanie posiłków, noszenie wody ze studni), ale także poznają ludzi mieszkających w okolicy. Kontaktując uczniów z nieznajomymi, mieszkającymi daleko od miejskiego świata oraz z nieprzekształconą, "dziką" przyrodą pozwalamy im wejrzeć w siebie, zbadać swoje lęki i słabości ale też uświadomić sobie jak wiele się potrafi zrobić samemu.

Ważnym aspektem naszej metody jest ukazanie złożoności przyrody stanowiącej system zależności, wiążący ze sobą różne elementy, takie jak struktura geologiczna, roślinność, zwierzęta, wreszcie człowiek i jego różnorodne aktywności. Chcemy pokazać jak procesy historyczne i kulturowe są zależne od świata przyrody, a także uczulić młodzież na wpływ działalności człowieka na równowagę przyrodniczą.  Tym samym, wyjazd przekracza ‘szkolny’ podział nauki na odrębne dyscypliny; przedstawia każdy z badanych obiektów w ujęciu dynamicznym, odnosząc go do innych elementów ekosystemu. Uczennice i uczniowie na naszych wyjazdach bezpośrednio stykają się z zagadnieniami dotyczącymi antropologii, geografii, biologii, socjologii, chemii, ochrony środowiska i świadomej konsumpcji. 

Odwiedzanie i poznanie miejsc w niewielkim stopniu przekształconych (i odwiedzanych) przez człowieka pozwala poprzez specyficzne przeżycie docenić wartość tych miejsc na obrzeżach cywilizacji.Naszym celem nie jest bezwzględna krytyka postępu technologicznego, ale pokazanie, jakie korzyści człowiek może odnieść dzięki technologii, ale też jakie czyhają na niego niebezpieczeństwa.

Wydarzenia: